Zanim koła zetkną się z asfaltowym szlakiem Wschodniej Granicy, zanim zostawię za sobą tumany unoszącego się kurzu na szutrowych duktach Litwy, Łotwy i Estonii, zanim powrócę we wspomnieniach do czasów pierwszej Północnej bałtyckiej kultowej wyprawy sprzed czterech lat, pragnę jeszcze raz dać się porwać wspomnieniom Kazimierza Nowaka - historycznym, choć żywym inspiracjom napędzającym moją wyobraźnie i determinację…do podróży.

          Podróżowanie jest rzeczą piękną a wyzwania stawiane przez kolejne kilometry, szalejące wschodnie i północne żywioły natury, które paradoksalnie współgrają z ideą cyklistyczną, stanowić tylko będą o smaku i charakterze ekspedycji, będąc jednocześnie metafizycznymi towarzyszami.

          Celem wyprawy jest kult wolności, poznanie zapomnianych, często niedocenianych wschodnich obszarów przygranicznych Polski - ze szczególnym wyróżnieniem Podlasia. Dotarcie do najdalej na wschód wysuniętego terenu Polski, leżącego przy zakolu Bugu, a konkretnie do wsi Zosin. Poznanie nowych kultur, krajobrazów i krain historycznych rozciągających się od litewskiej granicy z Polską poprzez Mierzeję Kurońską, łotewską Kurlandię,  Zatokę Ryską, Inflanty zachodnie, aż do północnych i zachodnich ziem Estonii – Tallina, Półwyspu Parispea i Przylądka Purekkari. Zdobycie, przy sprzyjających czynnikach, estońskich wyspy Muhu i Saaremaa...